Жақында сырттан оқуға мүмкіндік беретін http://techbilim.kz деген сайтты таптым, мүмкін таба алмауым да мүмкін еді егер мемлекет тарабынан осы сайтты 2012 жылға техникалық жәрдем көрсету қызметі бойынша конкурс жарияланбаса.

Жалпы ойлап қарасақ, сайттың алға қойған мақсаттары зор, алайда техникалық шешімі шала ғой деймін.

Қазіргі таңда, сайтқа тек сайт жасаушыларда басқа ешкім кірмейтін сияқты. Жаңалықтар 2011 жылмен тоқтаған, форум-чаттар 2008-2009 жылмен тоқтаған.

мысалы: сайтқа алғаш кіргенде қазақ тілі бар

ал қолданушы атымен кіргенде, қазақ тілі бірден жоғалып кетеді

онымен қатар, қазақ тілінде жазылған сөздердің көбі қате, осыны жасаған кісі Н мен Ң - ды ажарыта алмайды ау шамасы.

Жалпы сайт http://www.sakaiproject.org компаниясының бағдарламасы арқылы жасалған, бірақ оны кейбір жерлерін қазақшалау түгілі орысшалауды да ұмытып кетіпті.

мысалы, салыстырып көріңіз:

Бәлкім сынақтамашылардың жоқтығынан болар, кім білер.

Сайт жұмысының олқылықтары қаншама...

Өкінішті-ақ.

Несмотря  на что.

Люди нелогичны, неблагоразумны и заняты только собой;

Прости их, несмотря  на это!

Если ты добр, тебя могут обвинить в скрытых эгоистических мотивах;

Будь добрым, несмотря на это!

Если ты преуспеваешь, у тебя появятся ложные друзья и настоящие враги;

Преуспевай, несмотря на это!

Если ты честен и искренен, люди могут обмануть тебя;

Будь честным и искренним, несмотря на это!

То, что ты строил годами, может быть кем-то разрушено за одну ночь;

Строй, несмотря на это!

Если ты обретешь спокойствие и счастье, тебе будут завидовать;

Будь счастлив, несмотря на это!

Отдай миру лучшее, что у тебя есть и этого всегда будет недостаточно;

Отдавай миру лучшее, несмотря на это!

В конце концов ты поймешь, что это между ТОБОЙ и БОГОМ;

Это никогда не было между ТОБОЙ и ИМИ, как бы то ни было!

Написано Матерью Терезой

Если возникает спор, обычно говорят: Разные точки зрения.

Қазақстан Республикасы Президенті  Н.Ә. Назарбаевқа

Аса қадірлі Нұрсұлтан Әбішұлы!

Екі жарым ғасыр отарлық езгіде үлкен қасірет пен апаттарды басынан өткізіп «мың өліп, мың тірілген» қазақ ұлты биыл, тәуелсіздік алуының жиырма жылдығын атап өтпек. Ата-бабаларымыз осы жолда-жеріміз, тіліміз, дініміз, дәстүріміз, ұлттығымызды сақтап, қорғау үшін өмірлерін сарп етті.

Тәуелсіздік жылдары Еліміз өзіңіздің басшылығыңызбен Еуропадағы қауіпсіздік пен ынтымақтастық ұйымына жетекшілік етіп, Ислам конференциясы ұйымының тізгінін ұстады. Бұл-ұлтымыздың бірлігі, елдегі саяси, әлеуметтік тұрақтылықтың нәтижесі. Тәуелсіздік мерекесі қарсаңында өткен жылдарды саралап, тәуелсіздігіміздің қадірін айшықтап, халықтың өз-өзіне деген сенімін арттырып, ұлттың тұтастығын барынша күшейту қажет. Дегенмен тарихтың осындай шешуші тұстарын дұрыс, жемісті пайдалануға, ел наразылығын тудыратын кейбір істер кереғар әсер етуде.

Қазақстан Республикасының Мәжілісі қабылдаған «Дін және діни бірлестіктер туралы» заң ұлтымыздың, Қазақстан азаматтарының үлкен алаңдаушылығын тудырып отыр. Аталған заңның 7-бабының 3,4-тармақтарындағы мемлекеттік органдардың, ұйымдар мен мекемелерде, әскерде, оқу орындарында, емханалар мен қарттар үйінде азаматтардың жеке діни құлшылықтарын өтеуге тиым салынуы Ата заңымызға да, халықаралық нормаларға да қайшы келеді. Конституциямыздың 22-бабының 1-тармағында: «Әркімнің ар-ождан бостандығына құқығы бар», 39-бабының 1,3-тармақтарында: «Саяси себептер бойынша азаматтардың құқықтары мен бостандықтарын қандай да бір түрде шектеуге жол берілмейді. Конституцияның 10; 11; 13-15-баптарында; 16-бабының 1-тармағында; 17-бабында; 19-бабында; 22-бабында; 26-бабының 2-тармағында көзделген құқықтар мен бостандықтар ешбір жағдайда шектелмеуге тиіс» деп, анық атап көрсетілген. Азаматтық және саяси құқық туралы халықаралық Пактінің 18-бабында: «Әрбір адамның ой-пікір, ар-ождан және діни бостандығына құқығы бар» деп, дінге сену және құдайға құлшылық ету бостандығын қорғайды. Сонымен бірге аталмыш бап еліміз орындауды өз міндетіне алған өзге де халықаралық заңдық құжаттарға қайшы келеді. /Хельсинки 1956, Мадрид 1980, Вена 1989, Копенгаген 1990, Будапешт 1994, Астана 2010/

Қазақстан халқының жетпіс пайыздан артығын  құрайтын  мұсылмандардың басын  құрап отырған Қазақстан  мұсылмандары діни  басқармасы жетінші бапқа өз қарсылығын білдіріп үндеу жариялады. Сондай-ақ християн, иудей діндерінің өкілдері де өз қарсылықтарын білдірді. Еуропадағы қауіпсіздік пен ынтымақтастық ұйымының демократиялық институттар және адам құқықтары жөніндегі бюросының жетекшісі Ян Ленарчич бұл заңның сенім бостандығын шектеуге бағытталғанын айтып сынға алды. Елімізге танымал заң ғылымының мамандары профессорлар М.Нәрікбаев пен Р.Подпригора, Қазақстандағы Хельсинки комитетінің президенті Нинель Фокина және өзге ғалымдар, саясаткерлер заңның адамқұқығын шектеп, халықаралық нормаларды өрескел бұзатынын ғылыми тұрғыда жан-жақты дәлелдеп берді. «Әділет» саяси партиясы мен көптеген қоғамдық ұйымдар 7-бапқа түбегейлі наразылықтарын білдіріп, заң қабылданған жағдайда орын алатын апатты салдарды ескертті.

Дін – адам баласының ең ұлы да, қастерлі сенімі. Дін – ұлтты құраушы, сақтаушы негіздердің бірі. Діні жойылған халықтың жойылуы тарихи  заңдылық. Аталған бап  халқымыздың сеніміне,мүддесіне қарама-қайшы. Жеке  діни құлшылыққа  тиым салу арқылы заң авторлары  адам құқығының тапталып, еңбек ұжымдарында келеңсіз жағдай туындап, студенттерді, сарбаздарды қуғындау  орын  алып, осыдан ұлттың  бірлігіне  сызат түсіп, қоғамның қақ айрылуына алып келетінін білмеді деу қиын. Саяси сарапшылар сыртқы күштердің, заңның қателігін өз мақсаттарына құрал етіп пайдаланып, халықтың намысын қоздырып, билікке қарсы айдап салуы мүмкін екендігін ескертіп бағуда.

Осы жағдайларды ескере отырып, мемлекетіміздегі тыныштық пен тұрақтылықты сақталуы, ұлтымыздың болашағы үшін аталған заң жобасына вето қойып, қабылдамауыңызды өтінеміз.

Амангелді Айталы, қоғам қайраткері

Өмірзақ Айтбайұлы, академик

Қойшығара Салғараұлы, жазушы-ғалым

Мұхтар Шаханов, қоғам қайраткері

Тұрсын Жұртбай, ғалым

Әзімбай Ғали, саясаттанушы

Қайрат Байбосынов, Халық әртісі

Софы Сматаев, жазушы

Темірхан Медетбек, ақын

Бейбіт Қойшыбаев, жазушы

Амалбек Тшанов, қоғам қайраткері

Дос Көшім, саясаттанушы

Сәрсенбі Дәуіт, әдебиетші ғалым

Әшірбек Көпішев, жазушы-баспагер

Көпен Әмірбек,  жазушы-сатирик

Айгүл Ісмак, әдебиетші-ғалым

Шұғыла Сапарғалиқызы, өнер қайраткері

Талғат Рысқұлбеков, желтоқсаншы

Қали Сәрсенбай, журналис

Ғарифолла Әнес, баспагер

Болат Әбдіман, актер

Қыдырәлі Болман, өнер қайраткері

Мұхидин Иса, дінтанушы

Серік Тұрғынбек, ақын

Бекжан Тұрыс, актер

Ислам Байрамуков, спорт қайраткері

Рамазан Стамғазиев, әнші

Аманжол Әлтаев, айтыскер ақын

Досымжан Таңатаров, әнші

Қалқаман Сарин, жас ақын

Жандарбек Бұлғақов, айтыскер ақын

Музарт тобы… т.б.

http://www.namys.kz/?p=5919

Жанұзақ Әкім

Осыдан екі жұма бұрын ұсынылған  «Қазақстан Республикасының тіл саясаты жөніндегі кейбір заңнамалық актілерге өзгерістер мен қосымшалар енгізу» бұқаралық ақпарат құралдарының орталық тақырыбына айналды. ҚР Мәдениет министрлігі енгізген «2012 жылдан бастап мемлекеттік органдарда мемлекеттік тілді пайдалану және іс қағазды қазақ тілінде жүргізу» туралы норма негізінен мемлекеттік қызметкерлерге қатысты болғанымен ресейлік басылымдар мен республика ішіндегі орыстілді газеттер мен орыс тілді порталдар жоқ жерден шу шығарып, бұл Конституциялық нормалар «тіл және мемлекеттік төңкеріске әкеледі» деді.

Егер қазақ тілі 1989 жылдан бері мемлекеттік тіл болса, онда бұл нормалар неге төңкеріске әкелу керек? Оның үстіне бұл нормалар тек мемлекеттік қызметкерлерге қатысты болса, яғни ол тәуелсіз мемлекеттің ішкі мәселесі ғана болса.

БҰҰ-ның 1992 жылғы классификациясы бойынша Қазақстан ұлттық мемлекет. Францияда француздар, Қытайда хань ұлтты сияқты Қазақстанда мемлекет құрушы ұлт – қазақтар.  Яғни бұл елде тұратын барлық диаспоралар қазақ халқының маңына топтасулары керек. Бұл ұлттық мемлекеттіліктің негізі, және ол елдің барлық азаматтарын біріктіретін идея болып табылады.

Сондықтан бұл заң жобасын сынауда құр эмоция шегінен шыққанымен, онда ешқандай логика мен нақтылы сараптау жоқ. Бұл заң жобасының қарсылар (оппоненттері) қандай негіз айтады? Олардың ойларынша Қазақстанда мемлекеттік тіл болмауы керек. Басқалай түсіндіру мүмкін емес. Біріншіден, олар бәрі бұрынғыша, Кеңес Одағындағыдай жетекші бір тіл болып, қалғандары құрдымға кеткенін қалайды (Кеңес Одағы кезінде  91 тіл немесе ұлт жойылды).

Қазақстанда тұрып қазақ тілін үйренгісі келмейтіндердің негізгі себебі мүлдем басқада. Ол империя ыдырағаннан 20 жылдан кейін де кейбіреулердің кәлләсінен шықпай жүрген посттоталитарлық синдром. Патшалық Ресей мен Кеңес Одағы жоқ, бірақ сол Ресей «Еуропаның жандармы», ҚСРО – «зұлымдық империясы» болған дәуірді аңсайтын кейбір адамдар бар. Барлығымыз осы қатыгез қоғамнан шықтық, және психикасы дұрыс адам оған қайта баруды аңсамайды. Осыны бастан өткізгендердің барлығы осы посттотлитарлық синдромды жеңіп еркін қоғам құру үшін күресуіміз керек.

Елдің болашағын бұл шағын тобыр емес, қазақ, орыс, ағылшынғ араб т.б. тілдерді үйренуге құлшынып тұрған жастар жасайды. Оларды империялық та, шовинистік те, басқа да кемтарлық (комплекс) жоқ. Бұл еркін қоғам құратын еркін буын. Заманауи дамыған мемлекет құратын Қазақстанға (және ТМД-ның барлық елдеріне) осындай адамдар керек. Оған бәсекелестікке шыдамай күйреген ескі жүйе жарамайды. Көп нәрсе -мораль, құндылықтар, мақсат, экономика, мемлекеттік құрылым… алдымен адам өзгеруі керек. Қираған империяның орнына ескі принциптерге негізделген өркениетті мемлекет құрылғаны болған емес. Осыдан бірнеше жыл бұрын сайлауда тек зейнеткерлерді көрген Г.Бельгер, «бұлар тірі кезде не дұрыс сайлау, не демократия болмайды» деген еді.

Осындайлардың дегенінде жүретін қорқақ билік ел мүддесін қорғайтын дұрыс заң қабылдап, Конституцияның кепілдігі бола алмайды. «Еуразия» тәуелсіз сарапшылар тобының 2008 жылғы деректері бойынша астанадағы шенеуніктердің 95%-ы қазақ тілін білмейді және мемлекеттік тілде ісқағаз жүргізуге құлықтары жоқ деген қорытынды шығарған еді. Мемлекеттік тілді енгізуге алдымен осылар қарсы. Жұмыстан айырыламыз деп қорыққан олар күні-түні қызметтегі компьютерде отырып алып заң жобасын енгізуге қарсы анонимка жазады.

Егер Астанадағы шенеуніктердің (қатардағылардан бастап Премьер мен Президенттің көмекшісіне дейін) компьютерлерін екі күнге сөндіріп тастаса заң жобасына қарсылардың 70%-ға азаяды. Қалған  20% – ол болашақта оқырмандарынан айырыламыз деп қорыққан орыстілді БАҚ-дың иелері. Бір тәулікте бес мың қол жинаған осылар. Ит өсірдім өзімді қапты деген осы.

Жауды шеттен іздеудің қажеті жоқ! Ресейдің Сыртқы Істер министрлігі, тағы басқа ресми органдары ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ. Бұл заң жобасына Ресейдің ешқандай қатысы жоқ. Бұл заң жобасының Қазақстанда тұрып жатқан орыстарға да қатысы шамалы. Себебі мемлекеттік қызметкерлердің 90% қазақтар. Бұл заң жобасы осыларға арналған. Ресейді құбыжық жасаудың қажеті жоқ! Президент Конституцияның кепілі ретінде және мемлекет қауіпсіздігіне жауап беретін бас қолбасшы ретінде заңның орындалуына қарсылық жасаған шенеуніктерді жазалап Конституцияның қағидаларының іске асуын қамтамасыз етуге тиіс.

Мемлекеттік тілге жасалған бұл қарсылық қоғамда (биліктің ішінде де) және оның сыртында Қазақстанның тәуелсіз ел болғанына қарсылардың бар екенін көрсетеді. Ондайлар өздерінің баспақтарын өсірудің орнына көршісінің сиырының өлгенін тілеп отырады. Ондайлар аз, бірақ бар. Мысалы, «Лад» қозғалысының Ресейдің кейбір бұзық топтарымен бірігіп Көкшетауда империялық бағыттағы ленталар таратқан акциялар өткізгендегі мақсаттары қандай? Ақмола облысының әкімшілігі мен құқық қорғау органдары осындай мемлекетке қарсы акцияларға неге лұқсат береді? Осындай ұйымдарды Құқық (юстиция) министрлігі неге тіркейді? Көп сұрақтардың жауабы шенеуніктердің жауапкерсіздігі мен биліктегі сыбайлас жемқорлықта жатыр. Қазақстан Халық  ассамблеясының жанынан құрылған осындай көптеген ұйымдар республикалық бюджеттен қаржыланады.

«Лад» қозғалысының жетекшісі Бунаков мырза бірнеше жылдан бері, «егер мемлекеттік тілді ендіретін болса біз елден кетеміз» дегенді айтып жүр. Бұл не? Реніш пе, көре алмау ма… Ренжісе, Қазақстанда 60 жыл тұрғанда қазақша 60 сөз білмейтініне ренжісін.

Біз Бунаков мырзамен әртүрлі жиындар мен дөңгелек үстелдерде жиі кездескенде, оны нағыз патриоттар – Бельгер, Лушникова, Осман… салыстырғанда тарих пен тұрған жеріндегі халықтың тілін, дәстүрін білмейтін, және өзінің тамырын білмейтіндерге адам тағдырын сенуге болмайтынына көзім жетті. Ондайлар, өздерінің қорқақтығын осындай популистік акциялармен жасырып жүргендер. Бұл тұрғыдан атаман Захаровтың көзқарасы мен ойлары біздің көптеген шенеуніктерден гөрі көш ілгері.

Республикалық бюжеттен қаржыланып, «Казахмыс» компаниясы, олигархтар және «кейбір керенаулардың» жебеушілігімен жүрген кейбір газеттер мен интернет порталдар қоғамдағы маңызды мәселелерді шешуге атсалысудың орнына, негізінен ұлтаралық мәселелерді ушықтыру, негізсіз сынау және мемлекетке қарсы акциялар ұйымдастырулармен айналысады. Соның арқасында біздің қоғам бей-берекет, ешқандай тәртіп жоқ «Обломовтың үйіне» айналып барады. Осындай БАҚ-ды салық төлеушілердің есебінен қаржыландыруды тоқтату керек.

Қоғамдағы барлық салалардың (экономика, философия, мораль, өнер т.б.) ішінде ең маңыздысы тіл екенін ғалымдар XIX ғасырда дәлелдеді. Сондықтан тіл барлық мемлекеттің даму стратегиясын айқындайтын негізгі құралы. Бұл тұрғыдан Үкімет ұсынған заң жобасы кеш болса да алға жасалған қадам болып табылады.

Әлемдік тәжірибе көрсеткендей Шығыстың (Жапония, Оңт. Корея, Малайзия, ҚХР т.б.)  және Батыстың (Франция, Алмания, Англия т.б.) барлық дамыған және жақсы қарқынмен дамушы елдері тұрғылықты халықтың ана тілі, дәстүрі және мәдениеті негізінде дамыды. Ұлы реформалардың тәжірибелері көрсеткендей, мемлекет дамуында ана тіл шешуші фактор болып табылады. Үндістанның мемлекеттік тілі (және бұл ел үшін колонизаторлардың тілі) әлемде ең көп тараған ағылшын тілінің өзі бұл елдің экономикалық және стартегиялық дамуында, халқының бес пайыздан кемі ғана бұл тілді меңгерген ҚХР алдында басымдық бере алмай отыр.

Азияның бір климаттық және географиялық аймағында орналасқан Үндістан мен Қытай бір дінді (буддизм) ұстанады. 62 жыл бұрын бір уақытта тәуелсіздіктерін алған бұл елдердің тарихи тағдырлары да ұқсас. Үндістан мен Қытайды Гегель мәңгі елдердің қатарына жатқызады. Халық саны өте көп (Үндістан халқы 1,3 млрд адам, Қытайдікі- 1,45 млрд адам) болғандықтан оларды ешкім өздеріне қоса алмайды. Тарихта бұл елдердің жаулап алушылардың өздері белгілі уақыттан кейін ассимиляцияға ұшырап отырған. Бұл елдердің негізгі айырмашылықтары: олардың мемлекеттік тілдерінде. Осы айырмашылық ҚХР-на экономикалық және әлеуметтік дамуда басымдылық беруде.

Географиялық орналасуы, рухы, дәстүрі және дүниетанымы жағынан Батыстан әлдеқайда алыс тұрған Жапония ешкімге еліктемей-ақ және өркениетті елдер мәдениетін трансформацияламай-ақ, өзінің ана тілі мен ұлттық дәстүрінен безбей аз уақыт ішінде дүниежүзінде алдыңғы қатарлы елдердің бірегейі болып шыға келді. Тіпті, Батыс Еуропаның өзіне үлгі болатын жағдайға жетті.

Жапонияны алдыңғы қатарлы индустриялық мемлекеттердің қатарына қосу туралы XIX ғасырдың аяғында қабылдаған бағдарлама жапон тілі мен жапон менталитетіне негізделген. Өткен ғасырдың елуінші жылдарынан басталып, әлемді таңқалдырған “жапонияның таңғажайыбы” осы халықтың өзіне ғана тән қайталанбас құбылыс болды. Халықтың тілі мен менталитетіндегі ерекшеліктерге сүйеніп, ғылым мен техниканы дамытқан жапондықтар атом бомбасы зардаптары мен екінші дүниежүзілік соғыста күйрей жеңілгеніне қарамастан қысқа уақыт ішінде экономикасы шығарған жалпы өнімнің мөлшері жөнінен әлемде үшінші, әр адамға шаққандағы еңбек өнімі және адам өмірі ұзақтығы жөнінен дүниежүзінде бірінші орынға шықты. Жапон экономикасының тірегі автомобиль өнеркәсібі мен электрониканың әрқайсысындағы (әлемдік нарықтағы үлесі 30-33%) және жаңа технологиядағы үлесі -25%.

Сондықтан біз Ресейдегі негізгі тіл орыс тілі сияқты, Қазақстандағы негізгі тіл қазақ тілі екенін түсінуіміз керек. Бұл баламасы жоқ аксиома. Біздегі тіл саясатында әлі күнге көп мәселе шешілмеген. Кейбір деректер бойынша биылғы жылдан бастап бала бақшалары мен бастауыш сыныптардан бастап тәжірибе ретінде бір уақытта үш тілді қатар үйрену енгізілген. Мұндай тәжірибеден үшбасты мутант-космополит шығуы мүмкін. Педагогика ғылымы ондай тәжірибені білмейді. Бұл білімсіздердің ғылымға кереғар істеп отырған тәжірибелері. Педагогика ғылымының деректерінде керісінше бала алдымен 12 жасқа дейін ана тілінде тәрбие алып қалыптасқаннан кейін екі және одан да көп тілді үйренуге болады. Ағылшындарда, «бала тәрбиесі ол дүниеге келгенге дейін жүз жыл бұрын басталады» деген мақал бар. Яғни бала тәрбиесінің негізі ана тілі, тарих, және ұлттың мәдениеті мен дәстүрі болып табылады. Қалай болғанда да бала 12 жасқа дейін ана тіліің ортасында тәрбиеленуі керек. Ал, Шығыс даналығы, «Балаға қандай тәрбие беріп жатқанға қарап, халықтың жүз ұрпақтан кейін қандай болатынын анықтауға болады» дейді. Дұрыс тәрбие – ол мәңгі мемлекет құрудың іргетасы және елдің болашағы осыған байланысты. Сондықтан біз болашақ ұрпақты тәрбиелеуде қателеспеуіміз керек..

2008 жылы «Қазақстан 2030» стратегиясына үштілдідік деген бап енді. Бұл жаңалықтың авторларының өздері бұл стратегияға, ал олардың ойлары іске асып жатса ел болашағына қандай бомба салғандарын түсінбеген сияқты. Мұндай қалаймақандық «шариков» пен «швондерлердың» ойларына кірмеген еді.

Өз мақсатына жетуге бара жатқан керуен-үкімет  әрбір үрген итке тоқтамайды. Оның үстіне бұл заң жобасына ешбір үкімет, не халықаралық құқық қорғау не басқа ұйымдардан наразылық білдірген ешқандай мәлімдеме болған жоқ және болмайды. Себебі ол ешкімнің құқығына кесел келтірмейді. Бұл өркениетке жасаған қадам және тәуелсіз елдің ішкі ісі.

Егер Үкімет саяси жезөкшелердің айтқанымен жүретін болса, онда өзі де сондай болады. Үкіметтің бүгінгі принципсіз және берекетсіз істері, оның қарапайым мәселелерді шешудің орнына  жоқ жерден қажетсіз мәселелерді туғызатынын көрсетеді.

Ол тек осы заң жобасы ғана емес, кен орындары мен стратегиялық нысандарды жұмыс істетудің орнына Қытайға сату, мұнайшылардың шешілмеген мәселелері, Ақтөбе облысындағы бейбіт тұрғындармен құқық қорғаушылар арасындағы қарулы қақтығыстар, тауарлардың негізсіз қымбаттауына тосқауыл қоя алмау…  Сондықтан қоғам, Үкіметтің әртүрлі ертегілеріне сенуден қалды. Бұл заң жобасы бойынша Үкімет жоқ жерден қоғамды дүрліктірмей Конституциялық нормаларға сай келетін Мәдениет министрлігі ұсынған нұсқаны қалпына келтіріп қабылдау керек. Егер оны шеше алмаса, онда жұмыстан (отставка) кету керек!!!

Ал, қоғамдағы балық прогрессивті күштер, олардың ұлтына, нәсіліне, тегіне т.б. қарамастан елде экономикасы дамыған демократиялық және еркін қоғам құратын идеяларды қолдаулары керек.

http://www.namys.kz/?p=5744

странно,

почему постановления, приговоры, дела итд лежат в открытом доступе в интернете?

например:

ссылка 1

ссылка 2

ссылка 3

и так далее очень много документов

разве это не ДСП? или документы конфиденциального характера?

Источник - Московский Комсомолец

Они и мы

Жизнь глазами домохозяйки

Все население нашей страны состоит из двух неравных частей. Две эти части называются так: МЫ и ОНИ.

Мы обычные люди, которые как-то шуршат в меру сил и талантов, что-то пытаются и куда-то гребут.

Они тоже обычные люди и тоже шуршат, но иначе, чем мы, потому что у них, в отличие от нас, есть рычаги. За ними стоит государство, которое им эти рычаги предоставляет, и весь смысл их шуршания состоит в том, чтоб половчее использовать рычаг для своего собственного блага.

Своими рычагами они ковыряют и переворачивают нас. Мы для них - пастбище, корм, биомасса. Они не воспринимают нас персонально, как самостоятельных личностей. Когда мы обращаемся к ним с прошениями и жалобами, они видят только сырье, которое требуется переработать.

Если их рычаг позволяет переработать нас с выгодой для себя, они его включают. Если не позволяет, посылают нас на три буквы.

Столкнувшись с ними лично, мы проникаемся к ним ненавистью, как к оккупантам и извергам. В остальное время - относимся к ним как к данности. Если мы для них биомасса, то они для нас - малоприятная часть окружающей среды, такая же неотъемлемая, как холодная зима и непролазная весенняя грязь. Противно, а куда деваться?

Между нами и ими нет четкого раздела. Граница размыта. Люди перетекают отсюда туда благодаря знакомствам, родственникам, счастливым случаям. Перетекают и… что-то там с ними случается. Мы их теряем. А они теряют нас.

Обратно они иногда тоже перетекают. Но обычно не по своей воле.

В настоящий момент, например, к нам оттуда возвращаются милиционеры, которых не приняли в полицейские. Это трагедия для них. Они очень переживают, очень. Идут в суды, пишут обращения.

Они сейчас просто в отчаянии, эти бывшие обладатели рычагов. Как им жить без милицейского удостоверения? Любой гаишник теперь остановит за превышение скорости. И просто так тоже остановит. Им же плевать, что за человек сидит за рулем, этим пням с палочками! Им же только бабла срубить, больше ничего не надо!

Утрата рычага может напрочь сломать человека, пришедшего оттуда. Мы будем смотреть, как он ломается, и злорадно потирать руки.

Мы радуемся, когда им фигово. Правда, им редко бывает фигово. Чаще фигово нам. Но это не потому, что мы глупые и неумелые, а они, наоборот, умные и работящие. Нет. Нам фигово потому, что у нас такая система. Система государственной власти. Она так устроена и заточена - специально под людей с рычагами. Чтоб им было хорошо и удобно. Им, а не нам.

Наше удобство их не волнует ни грамма. Но изредка самых старших из них вдруг охватывает тревога, связанная каким-то образом с нами. Им кажется, что-то не то. Что-то не так.

Чтоб успокоиться, они бросают нам косточку. Отнимают рычаги у пары крупных чиновников и рассказывают, как у них все, оказывается, разворовано и ничего не работает.

Как будто у других что-то не разворовано и работает.

Жалкие косточки. Жалкие попытки сблизить враждебные лагеря, разделяющие страну на две части.

Нет целостности нации - нет успешного государства. У нас нет целостности. Есть раздвоение. Они и мы. Власть и граждане. Чиновники и население.

Противоестественно, дико. Но так оно есть.

Президент Медведев собрался на днях ходить по дворам и подъездам. Будет заставлять чиновников заботиться о нашем удобстве. Наводить нам порядок: качели, газончик, оградки.

Правильно. Пока президент сам, лично, не зайдет в каждый двор и подъезд, порядка не будет. Такая у нас система государственного управления.

О том, чтоб ее менять на что-то более работоспособное, речи не идет. Боже упаси.

Газончик, качели, оградки, и хватит с нас. Для удобства достаточно - они так решили.

Юлия Калинина
№ 25612 от 8 апреля 2011 г.

Алпыс үш жастан кейін рахатын көрерміз деп зейнетақы қорына айлығымыздан жырып-бөліп қаржы жинаймыз. Ал сол жасқа жетеміз бе? Жетсек қанша уақыт оның қызығын көреміз? Иә, осындай күмәнді нәрсенің осылай қамын жеген пенделер ертеңгі сөзсіз болатын өлімге, маңгі ғұмырға қаншалық қам жеп жүр?!

Байқасаңыз, кішкентай балалар айналасындағы нәрселердің аттарын, олардың не үшін керек екенін, тіпті қалай пайда болғанын үлкендерден сұрап жатады.

Демек Алла Тағала адам баласының табиғатына білуге, үйренуге деген құштарлық сезімін қойған. Алайда үлкейе келе адамдардың көбі үйренуге, дүниені тануға деген осы сезімдерин жоғалтып алады.

Адамзатты, жалпы ғаламды жаратқан кім?

Бұл дүниеден кейін басқа әлем бар ма?

Секілді сұрақтардың жауабын іздеу күйбің тіршіліктің көлеңкесінде қалып қояды...

Әдеттегідей биыл да әлемнің көптеген елдері хазреті Мұхаммед (с.ғ.с) пайғамбарымыздың мәулітін атап өтеді. Мәуліт - араб сөзі, қазақ тілінде «туған күн» деген мағына береді. Бұл Алла тағаланың ең сүйікті пендесі, Адам атадан (ғ.с.) басталған пайғамбарлардың соңғысы, әрі сардары хазреті Мұхаммедтің (с.ғ.с.) дүниеге келген айына атау етіп қойылған сөз. Қасиетті Құран Кәрімде Алла тағала «Ахзаб» сүресінің 56-аятында: «Пайғамбарға (с.ғ.с.) Алла рахымын төгіп, періштелер жарылқау тілейді. Ей, мүміндер! Пайғамбарға (с.ғ.с.) сендер де салауат айтып, сәлем жолдаңдар», - деген.

Сондықтан да әр жылы айтізбесінің рабиғул-әууәл айында әз Пайғамбарымыздың мәулітін мерекелеп, Алла тағала бізді өзінің сүйікті пайғамбары хазреті Мұхаммедтің (с.ғ.с.) үмметі етіп жаратқанына алғысымызды білдіріп, сүйікті хабибіне жамағат болып салауаттар айтамыз.

Биылғы жылы ақпан айының 14-нен 15-не қараған түні Мәуліт ән-Нәби Пайғамбарымыздың (с.а.с.) туған күні.